เชิง ลบ -

ดินแดนแห่งม่านหมอกวิถี ชนบท อยู่อย่างพอเพียง ท่ามกลางธรรมชาติ ผู้คนดำรงชีพด้วยการปลูกกระเทียม ข้าวโพด ข้าว ชาวบ้าน ใจดี เด็ก วิ่งเล่นหน้าตาเกราะกรังไปด้วยความไร้เดียงสา กำลังเลือนหายไปจาก ดินแดนแห่งนี้ เพราะ วิถี คนเมือง ที่หยิบ ยื่น เศษ อิฐ เศษ ปูน ก่อสรา้ง ซื้อที่ดิน ทำมาหากิน ของชาวบ้าน ที่ทำมาหากินท้ามกลางธรรมชาติหลายรุ่นหลายสมัย กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยว ครึกครื้นคราคร่ำไป ด้วยผู้ คน หลายหมื่นหลายแสน ที่แต่งองค์ทรงเครื่องด้วยแฟชั่น หลากตา เดินเบียดเสียด แอ อัด คล้ายแหล่ง บันเทิง ยามค่ำคืนในเมืองหลวง หนุ่มสาว ร่ำสุราจับจ่ายซื้อของที่ี่ เมืองหลวงก็มี จำหน่ายเช่นกัน

ดนตรีพื้นเมือง ขัดเกลา ด้วยความเป็นอยู่ อย่าง สวยงาม เชกเช่น สะล้อซอซึง ได้เลือนหายไปจากหัวใจ ปาย แล้ว หรือ ธรรมชาติไม่จำเป็นกับ "ปาย"แล้วหรือ อย่าทำร้า้้ยเหยียบย่ำ หยิบยื่น สิ่ง ที่ "ปาย" ไม่ ต้อง การอีกเลย

หรือจะเป็นเพราะ ปาย เป็น แค่ที่ระบายของ กระแสแฟชั้น อากาศ หนาวให้ได้ แต่งตัว ยลโฉมกัน เมื่อใดที่กระแสจากไป ช่วงฤดูร้อน ก็ทิ้งไว้เพียงเศษ ซาก ดิน หินปูน สิ่งก่อสรา้งทันสมัย แล้ว ชาว บ้านหล่ะ เขาไม่สามมารถเรียก พื้นดิน อันมีค่าของ เขากลับมาได้อีกแล้ว

.........ณ ใจกลางอำเภอเมืองปาย ผู้ คนมากมายไม่ว่า หญิง ชาย แต่งองค์ทรงเครื่อง อย่างที่ฝันไฝ่ พร้อมกล้อง บันทึกเรื่องราวตัวโปรด ราคาไม่น้อยหน้าใคร เบียดเสียดแอ อัด กัน เพียงแค่บันทึกภาพ จุด เด่นดังที่สุด ณ อำ เภอ ปายร้านกาแฟนที่ขึ้นชื่อ หลักกีโล ที่บอกว่า ข้านี่พิชิต ปาย ร้านขายแผ่นกระดาษที่อยู่ในภาพยนต์ดัง ว่าฉันนี้ เขียน ข้อความ ถึงเธอ ณ ร้านดังที่ ณ อำเภอ ปาย ที่คน มี สไตล์ อย่าง ฉัน ต้องเหยียบย่ำเขาไปให้ถึง เพียงแค่นั้น

..........ณ นอกตัวอำเภอปาย ผู้คน ผู้ คนไม่มากมายนัก หญิงชาย แต่งองค์ ทรงเครื่องด้วย ชุดที่เขาพอจะ หา มาคลายความหนาวได้บ้าง พร้อม ด้วย อุปกรณ์ ทำมาหากินคู่ใจ ราคาไม่มากเหมือนใครๆหาพื้นที่ พอ เหมาะ เพียงเพื่อ ทำการเพาะปลูก พอเลี้ยง ตัว แล้ว ครอบครัวได้ พร้อมด้วยรักษา ธรรมชาติบริเวณนั้นให้คงอยู่ เพียงเพื่อประกาศ คำขอบคุณ และสำนึก ว่า้้ข้่านี้ เป็น สิ่งมีชีวิตที่ เล็ก และต่ำต้อย เมื่อเปรียบเทียบกับธรรมชาติ และโลกใบนี้ เพียงเท่านั้น

บทสนทนาระหว่าง "ธรรมชาต"ิ กับ "ปาย"

เธอยังเป็นเพืิ่่่อนกับธรรมชาติอยู่หรือเปล่าเขาว่ากันว่าเธอกำลังคบกับสิ่งที่เรียกว่า ความทันสมัย อยู่

ชั้นไม่อยากให้ เธอ เป็นเพียงแค่ภาพความทรงจำเก่าๆ

ชั้นมองเห็นความเปลี่ยนแปลงของเธอ ชั้นไม่ชอบเลย

ชั้นชอบตื่นเช้าแล้ว มองเธอ ที่ปรกคลุมไปด้วยหมอกสีขาวเย็นสบายมากกว่านะ

สิ่งที่เธอยังคงรักษาอยู่ในตอนนี้

อย่าให้ผู้ใดแสวงหาผลประโยชน์โดยทำร้ายเธอให้ย่ำแย่ลงไปกว่านี้อีกเลย

เธอ จากไปพร้อมกับความทันสมัยธรรมชาติ อย่างชั้น คงเหงา

แต่ถ้าเป็น ฉัน จากไปเสียเอง เธอคงไม่มี เพื่อน คอย นั่งคุย คอยกระซิบ ผ่านเสียงลม ให้ความอบอุ่นจากแสงแดด แล้วปกคลุมด้วยหมอกเย็นสบาย

ฉันหวังว่า ฉันยัง คงพอจะ เตือน ผู้ คนได้บ้าง ว่าอย่าทำลายเธอ อย่าชักชวนเธอไป ในทางที่ผิด

จะทำอย่างไรหน่ะ หรือ ชั้นพอมีวิธีแต่ อาจจะโหดร้ายกับ มนุษย์เมืองที่แสนจะโง่เขล่าและหยาบคาย

อีกไม่นานชั้นจะมีฤดูหนาวน้อยลง หรืออาจจะไม่มีเลย มนุษย์จะได้มาที่นี้น้อยลง

เธอจะได้ ฟื้น ตัวเองจาก สิ่งที่ มนุษย์ หยิบยื่นให้ พร้อมๆกับทำลายเธอ

ถ้าเธอเหงาชั้นจะพา สิ่งมีชีวิตอื่น นากจาก มนุษย ์ที่แสนหยาบ มาอยู่เป็นเพื่อนเธอ

เพราะ ธรรมชาติอย่างชั้นไม่คิดนำสิ่งใดก็แล้วแต่ที่จะทำลายตัวเธอมาหน่ะสิ

และเป็นเพราะฉันมิอาจทำลาย ปาย ที่ชั้นรักที่ชั้นสร้า้งและบรรจงแต่งแต้มความสวยงาม ความอุดมสมบูรณ์ ด้วยมือชั้นเอง หน่ะสิ

.

.

แด่

ปาย

.

--------------------------------

คำประชด

ขอโทษนะคัรบที่ผมไม่ถ่ายมุมฮิตๆ ที่ปาย อะไรคือมุมฮิตที่ปายหน่ะหรือครับ